Wirtualne muzeum - Galeria zdjęć

Biblioteka

Urządzona w stylu angielskim, z dębowymi, oszklonymi szafami, opatrzonymi herbami Jelita Zamoyskich i Pilawa Potockich. Księgozbiór liczy około 6700 woluminów, w tym 572 starodruki, najstarsze z XVI w. Tematycznie jest bardzo zróżnicowany, obejmuje dzieła z zakresu religii, filozofii, historii, prawa, nauk ścisłych i rolnictwa, słowniki i encyklopedie, podręczniki, książki dla dzieci, przewodniki i baedekery, literaturę klasyczną i lżejszą beletrystykę, zbiory kartograficzne i roczniki czasopism (m.in. prawie kompletny zbiór "Biblioteki Warszawskiej" z lat 1841-1914, kilkadziesiąt roczników francuskiego periodyku "Revue des Deux Mondes" czy pisma dla pań "La Mode Illustreé" i "Bluszcz"). Pośrodku stół do karambola (firma Trotschel, Warszawa), nad nim potrójna lampa naftowa z pocz. XX w. Na kominku popiersie wybitnego polityka i działacza gospodarczego Andrzeja Zamoyskiego dłuta Marcelego Guyskiego z 1869 r. W przeciwległym rogu popiersie hetmana Jana Zamoyskiego.

Gabinet Hrabiego Adama Zamoyskiego

Ozdobą tego pokoju jest biało-złoty piec z herbem Jelita, wykonany na specjalne zamówienie na wzór pieców rokokowych, kominek zaś to powtórzenie kominka z pałacu wersalskiego z 1781 r. Na wprost wejścia dwa portrety Zofii Zamoyskiej - ten z prawej powstał prawdopodobnie w warsztacie François Gérarda na początku XIX w. Obok lustra portret rodziców Stanisława Augusta - Konstancji i Stanisława Poniatowskich, a nad drzwiami do Salonu Białego wizerunek samego króla (oba wg Bacciarellego). Wśród mebli wyróżniają się: dziewiętnastowieczna francuska szafka w stylu Ludwika XV, kolbuszowska praska z nastawą w formie sekretarzyka, sekretera z wypisaną intarsją datą - 1716. Na kominku zegar paryskiej firmy Martenot w typie wyrobów Boulle'a i para francuskich empirowych kandelabrów, na szafce przy drzwiach popiersie słynnej w XIX w. aktorki francuskiej - Rachel. W rogu pokoju puchar ofiarowany Adamowi Zamoyskiemu na pamiątkę pobytu w Detroit w r. 1928.

Gabinet Hrabiego Konstantego Zamoyskiego

Zwany też pokojem Bielińskich, od wiszacych tu XVIII-wiecznych portretów tej rodziny. Największy z nich, przedstawiający marszałka wielkiego koronnego Franciszka Bielińskiego, jest zapewne dziełem Louis de Silvestre'a, nadwornego malarza Sasów. Na wprost wejścia, nad XIX-wiecznym francuskim biurkiem, zamykanym cylindrycznie, wisi najstarszy obraz w zbiorach kozłowieckich - pejzaż ze starożytnymi ruinami pędzla Oswalda Harmsa z 1672 r., nieco niżej, z prawej, obraz o podobnej tematyce, włoskiego malarza Giovanniego Paola Panniniego z około 1750 r. Na tej samej ścianie, pod sufitem, portrety Wazów: Zygmunta III, Władysława IV i Jana Kazimierza oraz dwie podobizny Marii Ludwiki Gonzagi. Naprzeciw nich portrety Czartoryskich. Niżej rysunek znakomitego francuskiego malarza François Gérarda z 1804 r., przedstawiający Zofię Zamoyską z synami Konstantym i Władysławem, a przy tejże ścianie, należący być może do niej, fortepian pionowy zwany żyrafą (Wiedeń, pocz. XIX w.)

Jadalnia

Zgodnie z obowiązującym w XIX w. kanonem Jadalnia jest urządzona w ciemnym i ciężkim stylu barokowym. Na wprost okien stoją dwie szafy gdańskie z przełomu XVII i XVIII w., wypełnione porcelanowymi i srebrnymi naczyniami stołowymi. Gdańskie, choć nieco późniejsze, są również wyplatane krzesła (XVIII w.) oraz rzeźbione krzesła przy stole (XIX w.). Stół, bufet i rama lustra nad kominkiem mają być - według tradycji - weneckie. Na bufecie fragment szklanego serwisu herbowego Zamoyskich, liczącego pierwotnie 154 sztuki oraz osiemnastowieczne talerze i waza do zupy z Miśni. Na stole cztery figurki przedstawiające Fortunę i Pokój z porcelany berlińskiej, złocony komplet do piwa i takież puchary toastowe. Dekorację kominka stanowi osiemnastowieczny zegar w typie boulle'owskim, drugi zegar, szafkowy (firma Maple, Londyn, pocz. XX w.), stoi obok bufetu. Nad szafami kopie portretów Sobieskich (wg J.Triciusa): króla Jana III z synem Jakubem i Marysieńki z córką Teresą Kunegundą. Nad drzwiami sceny z mitu o Heraklesie. Na stole, nakrytym dla dwóch osób, naczynia porcelanowe z zastawy berlińskiej z lat 1913-1914, kryształowe karafki i kieliszki z francuskiej huty Baccarat oraz srebrne sztućce wiedeńskiej firmy J. C. Klinkosch z ok. 1900 r.

Klatka Schodowa

Prowadzi na reprezentacyjne I piętro pałacu. Zdobiona bogato sztukateriami, wyłożona marmurami, z neorokokową balustradą, wykonaną w warszawskim zakładzie Władysława Gostyńskiego. Ściany szczelnie wypełniają obrazy oprawne w złocone ramy. Przeważają wśród nich portrety rodzinne, np. Tomasza i Katarzyny, Jana "Sobiepana" i Marii Kazimiery Zamoyskich oraz biskupa Jana Zamoyskiego, malowane w l. 90. XIX w. przez Józefa Buchbindera na wzór dawnych obrazów i grafik. Są portrety królewskie - Augusta II Mocnego wg Louis de Silvestre'a, Marii Leszczyńskiej i jej męża Ludwika XV oraz Henryka III Walezego ustanawiającego order Ducha Świętego. Wśród kopii rzeźbiarskich - "Mojżesz" wg Michała Anioła.

Pokój Kredensowy

W Kozłówce, podobnie jak w wielu rezydencjach, kuchnia była umieszczona poza budynkiem pałacowym, w oficynie południowej. Potrawy przenoszono dziedzińcem do pomieszczenia zwanego kredensem. W pałacu Zamoyskich znajdowały się dwa kredensy - górny i dolny. Z dolnego podgrzane już potrawy przewożono windą do górnego, gdzie układano je na półmiskach, dekorowano i wnoszono do położonej obok jadalni. W odtworzonym górnym kredensie prezentowane SA naczynia kuchenne i fragmenty zastaw stołowych, m.in. berlińskiej, z białej porcelany, z lat 1913-1914, szklanego serwisu herbowego Zamoyskich i austriackich sreber herbami Habsburgów Habsburgów wiedeńskiej firmy J. C. Klinkosch z ok. 1900 r.

Korytarzyk i Łazienka

Z sypialni hrabiego przez korytarzyk i podest bocznej klatki schodowej przechodzimy do łazienki. W korytarzyku mijamy po prawej popiersie i portret Anny z Mycielskich Zamoyskiej, drzwi do skarbca i do sypialni hrabiny. Łazienka jest jedną z sześciu urządzonych podczas przebudowy na przełomie XIX i XX w. Wtedy to warszawska firma "Sikorski i Kurcewski" zainstalowała wodociąg i kanalizację i wyposażyła pałac w wanny, armatury i kolumny do grzania wody. Za piecem, w narożniku pomieszczenia, znajduje się toaleta z angielską muszlą klozetową, zdobioną motywem kwiatów chryzantemy. Na umywalni francuski fajansowy komplet toaletowy (Sarreguemines, k. XIX w.) oraz sakwojaż, którego wyposażenie, opatrzone herbami Zamoyskich Jelita, znajduje się w szufladzie tegoż mebla. Największy i najcenniejszy obraz to "Wieńczenie poety", namalowany przez Wilhelma Kotarbińskiego w Rzymie w 1881 r.

Łazienka

Podłoga i ściany tego pomieszczenia wyłożone są kafelkami znanej, działającej do dziś firmy Villeroy & Bosch. Najokazalszy mebel to wspaniała mahoniowa umywalnia z kryształowym lustrem i marmurowym blatem, wyposażona w zlew z uchylaną misą, wysuwany bidet i wysuwane naczynie do mycia nóg. W rogu, za kotarami znajduje się angielska muszla klozetowa.

Salon Czerwony

Jest to główne, największe (114 m2) i najwyższe (9 m) pomieszczenie pałacu. Trzy porte-fenetre prowadziły niegdyś na nie istniejący dziś taras ze schodami do ogrodu. Okna i drzwi zdobią haftowane lambrekiny i kotary z czerwonego aksamitu, a w rogu stoi olbrzymi piec z biało-niebieskich kafli, jeden z trzech wykonanych na specjalne zamówienie. Konstanty Zamoyski zgromadził tu - "ku pokrzepieniu serc" w latach narodowej niewoli - wizerunki polskich królów i hetmanów. Nie zapomniał też o chwale własnego rodu, umieszczając w najokazalszym wnętrzu portrety ordynatów i ordynatowych zamojskich. Z dwóch wielkich kompozycji poświęconych hetmanowi Janowi Karolowi Chodkiewiczowi "Pożegnanie Chodkiewicza z żoną przed wyprawą chocimską" namalował w r. 1808 Józef Oleszkiewicz, zaś obraz "Śmierć Chodkiewicza pod Chocimiem" jest przypisywany Franciszkowi Smuglewiczowi. Naprzeciw okien para portretów: hetmana i kanclerza Jana Zamoyskiego, twórcy ordynacji zamojskiej i potęgi rodu oraz jego czwartej żony Barbary z Tarnowskich. Centralne miejsce w salonie zajmują dwie półkoliste kanapy (firma L. Mergenthaler, Warszawa). Na francuskich intarsjowanych szafkach w stylu Ludwika XV stoją kopie rzeźb antycznych - "Zapaśnicy" i "Umierający Gal", a na szafkach narożnych porcelanowe figurki Chińczyków z kiwającymi się głowami. Przy fortepianie amerykańska pianola z przełomu XIX i XX w. Jest to przystawka, która odtwarza na fortepianie lub pianinie muzykę zakodowaną na perforowanej taśmie papierowej.

Salon Biały

Dwa największe obrazy to kopie portretów zbiorowych Zamoyskich - na jednym (wg Angeliki Kauffmann) kanclerz Andrzej Zamoyski z dziećmi: Anną, Aleksandrem i Stanisławem, na drugim (wg François Gérarda) Zofia Zamoyska z synami Konstantym i Władysławem. Oryginały obu spłonęły w 1939 r. w Pałacu Błękitnym. Na uwagę zasługują francuskie meble z 2. poł. XIX w. w stylu Ludwika XV: dwie witryny zdobione brązami z warsztatu E.Garniera, szafki intarsjowane, dekorowane brązami z motywem lwiej skóry, biurko wykładane markieterią, wykonane przez francuskiego ebenistę Beforta Młodszego, specjalizującego się w kopiowaniu mebli A.Ch. Boulle'a. Krzesła (firma Jansen, Paryż) stanowiły niegdyś wyposażenie kaplicy. W witrynach zgromadzona jest porcelana z różnych wytwórni europejskich z XVIII, XIX i XX w., przedmioty oddane przez społeczeństwo polskie na Fundusz Obrony Narodowej w 1939 r. (złoty krzyżyk relikwiarzowy, para pierścieni, kamea z Hermanem i Dorotą) oraz inne drogocenne bibeloty (Chinka z chryzantemami z kości słoniowej, agatowy dzik z firmy Fabergé).

Salon Mały

W czasach Bielińskich mieściła się tu kaplica, przed wojną pokój najstarszego syna właścicieli. Obecne wyposażenie nawiązuje do stanu z początku naszego stulecia. Wśród obrazów zdobiących ściany przeważają kopie arcydzieł malarstwa europejskiego. Nad drzwiami do łazienki "Książę Henryk Lubomirski jako Amor" wg Angeliki Kauffmann, a dalej zgodnie z ruchem wskazówek zegara: "Zuzanna w kąpieli" wg J. B. Santerre'a, "Król Karol I Stuart i królowa Henrietta" wg szkoły Van Dycka, niżej "Maria z Dzierżanowskich Czartoryska i Cecylia Beydale", "Amor i Psyche" wg François Gérarda, "Okropności wojny" wg Rubensa, niżej "Danae" wg Tycjana, "Dziewczyna z listem" wg Greuze'a, "Sen Antiope" wg Correggia i na dole portrety Konstantego, Andrzeja, Jana i Władysława Zamoyskich. Pod oknem stoi włoski pianomelodicon z k. XIX w. - instrument do mechanicznego odtwarzania muzyki, w witrynie zaś srebra z różnych wytwórni europejskich oraz kryształowa zastawa z francuskiej huty Baccarat (4. ćw. XIX w.) - jedna z dwóch pozostałych po Zamoyskich (zachowało się 6 karafek i 55 kieliszków).

Sień Pałacowa

Położona na osi budynku, nieco mroczna, z kamienną posadzką i pięknym dębowym obramieniem drzwi wejściowych, urządzona dębowymi, XIX-wiecznymi sprzętami w typie barokowych mebli gdańskich (stoły, fotele i szafki) i neorenesansowymi ławami zwanymi cassapanca. Wiszą tu dwie duże kopie: z prawej "Polowanie na dzika" wg flamandzkiego malarza Fransa Snydersa, z lewej portret konny Augusta III Sasa wg oryginału Louis de Silvestre'a z 1718 r. Drzwi po lewej prowadzą na reprezentacyjną klatkę schodową.

Sypialnia Hrabiego Konstanego Zamoyskiego

W najbardziej prywatnym z pokojów hrabiego wiszą głównie portrety jego najbliższych: rodziców - Jana i Anny z Mycielskich (po obu stronach wnęki), babki - Zofii z Czartoryskich Zamoyskiej (największy; wg oryginału Józefa Grassiego z 1799 r.) i jej brata - księcia Adama Jerzego Czartoryskiego (nad drzwiami; wg W. Lesseur-Lesserowicza), kuzynki Konstantego Zamoyskiego - Pelagii z Zamoyskich primo voto Rembielińskiej secundo voto Branickiej (znakomita kopia pięknego portretu F. X. Winterhaltera), a przede wszystkim samego hrabiego i jego żony Anieli z Potockich Zamoyskiej, namalowane przez Leopolda Horowitza w 1877 r. Między oknami intarsjowana sekretera (Niemcy, Würzburg, ok. poł. XVIII w.). Na lewo od łóżka szafka na cygara i biurko-kantorek. Przed łóżkiem angielski potrójny stolik, tzw. dumb waiter ("niemy kelner"),ze srebrami i platerami z wytwórni angielskich i rosyjskich. W prawym narożniku sypialni, za parawanem, kącik toaletowy - umywalnia, a na niej zastawa łazienkowa z porcelany czeskiej (wytwórnia Fischer-Mieg w Brezowej, 2. poł. XIX w.), malowanej na wzór japońskiej porcelany Imari.

Sypialnia Hrabiego Adama Zamoyskiego

W alkowie portrety rodziców Adama Zamoyskiego - Stanisława i Róży z Potockich, nad nimi kopia obrazu Van Dycka - Jan Grusset Richardot z synem oraz wizerunki Konstantego i Anieli Zamoyskich malowane przez Leona Biedrońskiego. Nad łóżkiem portret starszego syna Adama Zamoyskiego i ostatniego właściciela Kozłówki - Aleksandra, namalowany w 1918 r. przez Marcelego Krajewskiego. Komplet mebli pochodzi z 1930 r. z warszawskiej fabryki Z.Szczerbińskiego. Na lewo od alkowy portrety Cecylii z Zamoyskich Lubomirskiej (wg F.X. Winterhaltera) i Stanisława Zamoyskiego w mundurze kawalera maltańskiego. Pod nimi kopia zegara firmy Balthazar, wykonanego dla Ludwika XVI do jego sypialni w Wersalu. Nad kanapą w stylu Ludwika Filipa podobizna księżnej Izabeli z Flemingów Czartoryskiej (wg Kazimierza Wojniakowskiego), powyżej portrety: Pietro Strozziego - marszałka Francji, Prokopa Jana Granowskiego, Teresy z Zamoyskich Czapskiej i Konstancji z Czartoryskich Zamoyskiej. Nad drzwiami do korytarzyka wizerunek królowej Marii Leszczyńskiej. Na komodzie z brązami w formie lwich skór kopia antycznej "Wenus przykucniętej".

Sypialnia Hrabiny

Portret zbiorowy pędzla Sebastiana Norblina przedstawia Stanisława i Zofię Zamoyskich z sześciorgiem starszych dzieci. We wnęce nad łóżkiem wisi "Wielka Święta Rodzina" wg Rafaela, na bocznych ścianach portrety rodziców Konstantego Zamoyskiego, Anny Sapieżyny i Franciszka Mycielskiego. Obok pieca portret siostry Anieli Zamoyskiej - Janiny z Potockich Potockiej (wg Pantaleona Szyndlera). Meble dziewiętnastowieczne: pośrodku francuski stół z l. 70. wykładany porcelanowymi płytkami, przy nim delikatne neorokokowe krzesełka, również neorokokowy szezlong (firma Jansen, Paryż) i stoliki do robót ręcznych, między oknami szafki-lodówki (firma Józef Sawicki, Warszawa). Najpiękniejszy kominek w pałacu zdobi zegar francuski (J. Ardavani, Paryż) z miniaturą Zofii Zamoyskiej. Na podłodze perski kobierzec Tabriz z początku XX w. z motywem drzewa życia.

Galeria pochodzi ze strony Muzeum Zamoyskich w Kozłówce